مجتهدين نرسيده‌اند ، امّا ممارست معرفت آيات و تفاسير قرآن نموده‌اند يا ممارست و ملازمت كتب حديث كرده‌اند و در فهم احاديث مساعى جميله مبذول داشته‌اند يا كتب فقه [ 156 آ ] مطالعه كرده‌اند و در نشر و مدارست آن مىكوشند و طريقهء تعليم و تعلّم اين علوم را وجههء همت خود ساخته . و اعانت و اكرام اين طبقات بر دست همّت ملوك از لوازم است . و فروتر از اين مراتب ، مرتبهء علماى لغت و عربيّت و نحو و صرف و امثال اين علوم است و قدرى از اين علوم نيز ضرور است و حاملان آن را مقرّر بايد داشت . و ذكر اطبّا و منجمّان و مهندسان و حسّاب و سبب احتياج كلّى به وجود ايشان ، بعد از اين در فصول على حده مذكور خواهد شد . و بر پادشاه لازم است كه در مراعات سادات و ذرّيّت حضرت رسول صلّى اللّه عليه و إله به اقصى الغايت بكوشد و در اين باب راه تقصير و اهمال نگشايد . و از حضرت رسول صلّى اللّه عليه و إله منقول است كه فرموده : « به درستى كه من شفاعت‌كننده‌ام چهار صنف را در روز قيامت و اگرچه آورده باشند گناهان اهل دنيا را . مردى كه يارى داده باشد ذرّيّت مرا ؛ و مردى كه بذل مال خود كرده باشد از جهت ذرّيّهء من در وقت تنگى ؛ و مردى كه دوست داشته باشد ذرّيّت مرا به زبان و دل ؛ و مردى كه سعى در حوايج ذرّيّت من كرده باشد وقتى كه مطرود و پراكنده شده باشند . » و حضرت صادق عليه السّلام فرموده كه ، « هرگاه روز قيامت مىشود ، منادى ندا مىكند كه ، خ اى خلايق ! ساكت باشيد كه محمّد صلّى اللّه عليه و إله با شما سخن مىگويد . خ پس ، خلايق ساكت مىشوند و حضرت رسول صلّى اللّه عليه و إله برمىخيزد و مىگويد : خ اى معشر خلايق ! هركس را كه نزد من عطايى يا منّتى يا معروفى باشد ، برخيزد تا من مكافات او به‌جا آورم . خ پس ، مىگويند : خ پدران ما و مادران ما فداى شما باد ! چه عطا و چه منّت و چه معروف ما را بر شماست ؟ بلكه عطا و منّت و معروف ، خدا و رسول او راست بر خلايق . خ حضرت مىفرمايد : خ بلى ، هست . هركس مأوى داده باشد يكى از اهل بيت مرا يا با ايشان نيكويى كرده باشد يا ايشان را از برهنگى پوشانيده باشد يا گرسنهء ايشان را سير گردانيده باشد ، برخيزد تا من مكافات او به‌جا آورم . خ پس ، برمىخيزند جماعتى كه اين كار كرده‌اند . پس ،